Voordat ik in september 2004 startte met Hofweb, zat ik letterlijk met m'n handen in het haar; peesschede ontstekingen aan beide polsen. Oorzaak? Feitelijk dacht ik dat wel te weten - te fanatiek in de tuinbouw en fruitteelt met mes en schaar gewerkt. Achteraf besef ik inmiddels dat dit soort zaken vaak wat complexer liggen. Iets met doel en richting en daar op zoek naar zijn.
Daarvoor was ik 5 jaar lang op zoek geweest naar wat ik wél wilde, nadat ik in ‘99 het boerenbestaan definitief aan de wilgen had gehangen. Dat was een intense beslissing; Heit had namelijk een boerderij speciaal voor mij gekocht, want naast mijn broer dacht ook ik boer te willen worden. Punt. Maar die punt werd al snel een komma, want - jong als ik was - had ik nog maar weinig van de wereld gezien. Ik moest nog op pad om zowel mijn innerlijke als uiterlijke wereld te ontdekken.
Die periode ervoer ik destijds absoluut als een persoonlijke crisis, want ik voelde me als persoon sterk geïdentificeerd met het ‘boeren uniform’ en alles wat daarbij hoorde. Familie, vrienden, kennis en kunde. Achteraf was het vooral een crisis van identiteiten afleggen. Niet goed of fout, maar de overall alleen paste me niet goed genoeg. Tegelijkertijd had ik nog geen idee wat het leven dan wél van me wilde.
Na waardevolle omzwervingen kwam ik in aanraking met de biologisch dynamische landbouw en voelde al snel dat ik hier wel iets in te doen had. Voor mij was deze kennismaking als 'gangbaar' denkend en werkende jongen een verademing weet ik nog. Ik kwam in aanraking met 'andersdenkenden', van boeren, telers tot studenten. Iets waar mijn systeempje erg goed op bleek te gaan. Ik wilde weer ontdekken. Hoe? Aan de ene kant geen idee, maar tegelijkertijd wel steeds meer mijn hart volgend. En zo ontmoette ik ook 4 biologisch dynamische boeren - die ik inmiddels had leren kennen - die vroegen of ik Hofweb wilde trekken. Ja! Was het, eerlijk gezegd nog niet helemaal wetende waar die ja dan voor stond... en dat was maar goed ook, want er viel veel te ontdekken waar ik nog geen weet van had ;-)
En het bijzondere was; het feit dat ik last had van mijn polsen, deerde zowel mij als de boeren niets. Er was gewoon niemand die dacht dat het om die reden niet zou lukken. Vanwege mijn omzwervingen in het buitenland kort daarvoor was ik ook nog eens plots in de bijstand geraakt. Van het kapitaal intensieve boeren bestaan en 'geld geen issue', naar de bijstand. Het kan zomaar verkeren, lieve mensen. Maar het was achteraf heel duidelijk onderdeel van mijn zoektocht. Terug naar de basis, ook wat inkomen betreft. Alsof het universum wilde zeggen; zak maar diep lieve Lambertus. In jezelf vooral dan. En leg maar af, vooral wie je tot dan toe dacht te zijn. Vind maar opnieuw uit. Toe maar...
En zo vroeg ik de gemeente Zeewolde, waar ik destijds woonde, of het mogelijk was om in eerste instantie met behoud van uitkering Hofweb op te mogen starten. Als een soort reïntegratie traject. Dat vonden ze een heel goed idee en was een win-win voor iedereen. Ik voelde me hierdoor extra gesteund, maar ook door de boeren. Het feit dat niemand twijfelde, ondanks mijn polsen en mijn omzwervingen de jaren daarvoor, gaf veel doel en perspectief. En dat perspectief deed de klachten aan mijn polsen al snel als sneeuw voor de zon verdwijnen. Niet zozeer de klachten in eerste instantie, maar ik ging letterlijk dwars door de pijn heen: "Oke, er is ongemak én pijn én er is zingeving." Dat laatste won.
Terug mijmerend denk ik dat hier een van de zaadjes is gepland voor de Flevopenningen participatieprijs die we afgelopen week met Hofweb hebben gewonnen. Tijdens één van de interviews in het voortraject van de prijs werd ik weer aan bovenstaande herinnerd. Hofweb is vanuit de basis opgebouwd realiseerde ik me, met behulp van de maatschappij. De gemeente die letterlijk bijstand bood, verder dan mijn persoonlijke situatie. Ik ben daar nog steeds ontzettend dankbaar voor.
De participatiepenning ervaren we dan ook als een zeer waarderende prijs voor inclusief werkgeverschap in Flevoland door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een kans te bieden. Want net als ik in 2004, verdienen veel meer mensen die ene kans.
Samen met job coaches en loopbaanbegeleiders vanuit de gemeente Dronten, UWV en aanvullende instanties heeft onze HR en de rest van het Hofweb-team dit principe geïntegreerd binnen ons DNA. Niet als apart beleid, maar als logisch onderdeel van onze bedrijfsvoering, ontdekte en waardeerde ook de jury.
Van de 170 collega’s zijn er inmiddels 13 met een ‘officiële’ afstand die we een plek bieden. De eerste - Christiaan - al sinds 2008 en werkt nog steeds bij Hofweb, afgelopen week 64 jaar geworden. Maar ook Merel, die in 2019 bij ons binnen kwam lopen met jobcoach Elisabeth, die later nog veel waardevol werk bij Hofweb zou doen.
Zowel ik als de coach dachten dat het orderpicken niet passend voor haar zou zijn. Wat denk je? Merel orderpickt sindsdien aan een stuk door en gaat met veel ontwikkelingen mee. Geweldig, dat soort verrassingen! Of Jordy, die eerst elders als ICT ondersteuner werkte, maar in die hoedanigheid te veel stressfactoren ervaarde. Inmiddels heeft ook hij zijn vaste, ondersteunende plek gevonden binnen Hofweb.
Net als Rocky trouwens, die al een hele carrière in de logistiek achter zijn nog relatief korte werkleven achter de rug heeft, maar nooit echt ergens landde. Tegenwoordig is hij aansturend expeditiemedewerker in opleiding bij Hofweb.
Je kunt mij - en veel Hofwebbers met mij - bijna niet gelukkiger maken als ik dit soort kadootjes mag ontvangen. Ik vergelijk Hofweb weleens met de ontroerende film ‘As it is in Heaven’. Ken je die? Ja, dan weet je denk ik wel wat ik bedoel. Nee, kijktip :-)
De film gaat over de wereldberoemde dirigent Daniel die overspannen raakt en als gevolg daarvan terugkeert naar zijn roots, een klein Zweeds dorpje. Hij gaat wonen in het oude leegstaande lagere schoolgebouw. Oude herinneringen komen bovendrijven, hij maakt weer contact met mensen die hij nog van vroeger kent. Mensen door wie hij werd gepest of juist bevriend mee was. Maar veel dorpelingen kijken het tafereeltje ‘de over het paard getilde Daniel weer terug in het dorp’ in eerste instantie met ambivalentie aan.
Op een gegeven moment wordt hij gevraagd om het lokale amateurkoor te dirigeren, waardoor zijn passie weer wordt aangewakkerd. Met kinderlijke speelsheid krijgt hij het plezier weer terug in zijn leven, al vind het behoudende dorpje van alles over hem. Zowel persoonlijk als zijn aanpak.
Tijdens de repetities staat er altijd een jongen, Tore genaamd, wat schuchter, maar ook genietend naar het koor te kijken en mee te neuriën. Als Daniel hem winkt of hij ook niet mee wil doen, ontstaat er consternatie bij de koorleden. Iedereen vindt er iets van. Tore kan niets, hij is autistisch, voor en tegenstanders buitelen over elkaar heen. Uiteindelijk doet hij mee en blijkt ook nog eens een heel belangrijke zanger te worden. Hij geeft namelijk de AAAAAA aan. De basistoon. En iedereen volgt Tore hierin. Het plezier wat er niet alleen bij Tore ontstaat, maar ook bij de rest, is werkelijk fantastisch! Eerlijk? Ik word altijd weer aangeraakt als ik hieraan denk. Nu ook, geen ontkomen aan ;-)
Hofweb kun je zien als dit koor. Al die ca. 170 mensen - waarvan 13 met een 'officiële' afstand tot de arbeidsmarkt - zingen allemaal hetzelfde lied, maar ieder op haar of zijn eigen manier. En dat is een feest!
Mensen en situaties komen samen op een manier die je van tevoren niet bedenkt. Ontwikkelen zich onverwachts en verrassend. En ja, net als in die film ontstaan er ook bij Hofweb zaken die complex zijn. Zowel bij de dirigent als bij de koorleden. Ook bij Hofweb is niet alles perfect. We ontdekken iedere dag, allemaal inclusief.
Maar er ontstaan ook heel veel momenten waar we ontzettend trots op zijn en allemaal van genieten. En nee, dat gaat niet alleen over mensen met een ‘stempel’, waar we zo goed in zijn geworden en wat ook zeker een functie heeft. Maar het gaat over ons allemaal. Gewoon omdat we meer op elkaar lijken, dan dat we van elkaar verschillen. En op de punten waarvan we wel verschillen, zit juist de aanvulling en het besef dat we met z’n allen één zijn en elkaar nodig hebben. En besef ook dat de afstand tussen aan de zijlijn staan en mee doen, soms zeer dicht bij elkaar kan liggen, letterlijk zelfs, zoals bij Tore. Maar ook bij mij en mogelijk ook bij jou en heel veel andere mensen.
En zo stond een deel van het ‘Hofweb-koor’ op het podium van de Flevopenningen uitreiking om de participatieprijs in ontvangst te nemen. Absoluut trots op deze erkenning die ook voelt als een aanmoediging om door te gaan en ons te blijven ontwikkelen.
Terugkomend op mijn eigen zoektocht; iemand beoordelen op wat diegene heeft gedaan heeft deels zin, maar samen ontdekken wat iemand nog meer kan, geeft veel meer richting en perspectief. Of ‘t nu om mij of iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt gaat. Oh wacht, was dat bij mij ook niet (bijna) het geval? En weet dat ook jij zomaar in zo’n situatie kan geraken. En dat vertrekpunt biedt tegelijkertijd heel veel nieuwe mogelijkheden. Vanuit een velige tussenruimte waar je samen met instanties en werkgevers opnieuw mag ontdekken wie je nog meer bent.
Inclusief ondernemen gaat over diversiteit. En dat houdt niet op bij ons brede aanbod biologische producten, het grote en diverse boerennetwerk met kleinschalige, maar ook grotere boeren. Of al die duizenden klanten van allerlei verschillende pluimage en beweegredenen om bij Hofweb hun boodschappen te doen. Of dat we gefinancierd zijn door onze klanten. Diversiteit gaat vooral ook over mensen. En dat vieren we! Des te meer diversiteit, des te meer vreugde, maar ook veerkracht. Dat is wat het Hof-web voor staat.
En misschien is dat wel wat we met bewust en onbewust Hofweb proberen te doen. Niet iedereen dezelfde toon laten zingen, maar ruimte maken voor ieders eigen stem. De ene keer klinkt het prachtig, en soms zingen we een valse noot die we dan weer moeten zien te kraken. Maar wét een rijkdom als je ontdekt dat juist iemand van wie je dacht dat die niet mee kon doen, de basistoon blijkt te geven. En dat gaat een stuk verder dan mensen mer een 'stempel'.
Dank aan iedereen die aan ons Hofweb-koor bijdraagt. Deze prijs is van én voor jullie allemaal!
Inkijkje in hoe we zingen? Bekijk hier het filmpje die werd gemaakt voor de participatie penning: https://www.youtube.com/watch?v=2A3VbTKYzFk&t=113s